02-11-08

REVIEW: Joker

Joker-Azzarello-cvWeken, maanden, jaren. Het moet lang geleden zijn dat comicfans nog écht en zo lang hebben uitgekeken naar een nieuwe graphic novel dan bij 'Joker'. Deze week lag het werk van schrijver Azarello en tekenaar Berjemo dan eindelijk in de winkel.

De hype rond deze graphic novel begon stilaan enorme proporties aan te nemen. Niet verwonderlijk, want het is toch al weer flink wat jaren geleden dat we nog eens een echt sterk Jokerverhaal gezien hebben. Tel daar dan nog bij dat, toeval of niet, de Joker in dit verhaal wel erg sterk lijkt op Heath Ledger's Joker uit 'The Dark Knight'. Voor alle duidelijkheid, tekenaar Bermejo heeft zijn Joker ontworpen lang voordat 'The Dark Knight' uitkwam. De gelijkenissen zijn dus toeval. De makers willen er trouwens op wijzen dat hun verhaal volledig los staat van de film. Het is dus geen vervolg of tie-in.

Allemaal goed en wel, maar de essentiële vraag blijft natuurlijk. Kan 'Joker' de hype waarmaken?

Gedeeltelijk. Vanaf de eerste pagina is duidelijk dat dit een grimmig en realistisch verhaal is. Dat komt niet in het minst door de werkelijk fenomenale tekeningen. Bermejo's werk is schitterend gedetailleerd en straalt een enorm grauwe sfeer uit. Topklasse! Ook zijn 'realistische' visie op een aantal bekende criminelen als Killer Croc en de Riddler is leuk om te zien.

Het verhaal zelf is eerder dun. De Joker wordt om onverklaarbare redenen vrijgelaten uit Arkham en wil de macht opnieuw grijpen in Gotham. Dat is nodig, want tijdens zijn verblijf in het gekkenhuis hebben de andere gangsters de onder controle gekregen.
Deze setting is eigenlijk niet meer dan een alibi om de Joker heel wat chaos en doodslag te laten aanrichten in Gotham. De makers trekken de registers behoorlijk open wat geweld betreft. In deze strip gaat het er erg hard en rauw aan toe. Dat is op zich natuurlijk niet verwonderlijk, aangezien schrijver Azarello vooral bekend is van de harde gangstercomic '100 Bullets'.

Vreemd genoeg voelt het geweld niet altijd even juist aan voor het personage Joker. Waar Chris Nolan voor zijn versie van de Joker in 'The Dark Knight' nog de perfecte balans gevonden had tussen geweld en humor, is de humor in 'Joker' ver te zoeken. Zelfs de immer guitige Harley Quinn is in dit verhaal een meedogenloze moordenares die zo lijkt weggelopen uit 'Sin City' van Frank Miller.

Het verhaal wordt verteld door de ogen van Jonny Frost, een kleine, wat naieve gangster die graag bij de Joker wil horen. Hier zit zo'n beetje het grootste probleem van het verhaal. Frost is niet bepaald een boeiend personage. Als lezer leef je niet met hem mee. Jammer genoeg is het personage wel belangrijk in het verhaal, zodat je het ook weer niet kan negeren.
Azarello heeft hier dus een vreemde keuze gemaakt.

'Joker' is wel degelijk een zeer aardige strip, maar komt niet in de buurt van 'The Killing Joke' of 'Arkham Asylum'. Jammer, want na 20 jaar wordt het wel eens tijd voor zo'n nieuwe instant klassieker.

De commentaren zijn gesloten.